Ömer Nasuhi’nin matbu ve gayr-i matbu şiirleriyle bir mukaddimeyi havi Kurâza-i Edebiyye “Manzum” isimli eserinde geçen şiirlerden bir tanesi de Leyle-i Regâib şiiridir. Bu şiir Beyânü’l-Hak dergisinin 9 Receb 1330 tarihli sayısından neşredilmiştir.
Leyle-i Regâib
Çehre-i dehre lem‘a-i kudret
Olduı pîrâye-bahş-ı ulviyyet
Eyledi hâkdânı gark-ı safâ
Bir bahâr-ı latîf revnakseza[1]
Ravza-i kâinât pür-envâr
Eylemiştir ağaçlar istizhâr
Müterennim tuyûr pür-ahenk
Çarpıyorlar nigâha rengarenk
Her taraf şimdi pek münevverdir
Ma‘kes-i pertev-i[2] peyemberdir
Bu şeb oldu[3] meşîme-i mâder[4]
Matla‘-i tâb-nâk-i peygamber
Şimdi her ahter-i ziya-efgen
Daha parlak şumûs-ı hâverden
Dense bu leyle rûz[5] lâikdir
Leyle-i kadre bence fâikdir
Ey Nebiyy-i latîf ü müstesnâ!
Ey mücessem-i tecelli-i Mevlâ!
Ettin afâkı nûr-i hakka[6] mahal
Daha dünyaya[7] gelmeden evvel
Şimdi sayende parlıyor iman
Mihr-i kudsiyyet eyliyor lemeân
Asuman u zemine rahmetsin
Âfitâb-ı semâ-yı vahdetsin
Etsin âfâk ravzanı[8] tezyîn
Salavât-ı güzin-i kudsiyyîn
ليلهٔ رغائب
چهرهٔ دهره لمعهٔ قدرت
اولدی پیرایهبخش علویت
ایلدی خاکدانی غرق صفا
بر بهار لطیف رونقسزا[9]
روضهٔ کائنات، پر انوار
ایلمشدر آغاجلر استزهار
مترنم طیور پر آهنك
چارپیورلر نکاهه رنکارنك
هر طرف شیمدی پك منوردر
معکس پرتو[10] پیمبردر
بو شب اولدی[11] مشیمهٔ مادر[12]
مطلع تابناك پیغمبر
شیمدی هر اختر ضیا افکن
داها پارلاق شموس خاوردن
دینسه بو لیله روز[13] لائقدر
لیلهٔ قدره بنجه فائقدر
ای نبیّ لطیف و مستثنی!
ای مجسّم تجلّی مولی!
ایتدك آفاقی نور حقه[14] محل
داها دنیایه[15] کلمهدن اوّل
شیمدی سایهڭده پارلیور ایمان
مهر قدسیت ایلیور لمعان
آسمان و زمینه رحمتسین
آفتاب سمای وحدتسین
ایتسین آفاق روضهڭی[16] تزیین
صلوات کزین قدسیین
Bir yanıt yazın